Намрын дунд сар. Зэлтэрийн нурууны хөвч тайга намрын өнгөд уусан, шаргал навчис нь сэрүүн салхинд хөвөн хийсэж, өтгөн хуш моддын дундаас чийг үнэртэнэ. Тэнгэр тунгалаг боловч нарны гэрэл өтгөн шилмүүсийг нэвтэлж чадалгүй ой дотор үргэлж бүрий мэт харанхуйлна. Ой хэрхэн амьд оршиж буйг хүмүүс анзаарахаа больсон тэнд оршин буй амьд бүхэн түүний амьсгалаар хооллож байгаа. /Самарт явсан залууст ойн шүүх хэрхэн шүүхийг бид харах болно. Биднийг хэн нэгэн шүүхгүй мэт гэж боддог ч үнэндээ тийм биш билээ/